Η στιγμή που κλείνεις την πόρτα πίσω σου μετά από μια απαιτητική ημέρα θα έπρεπε να συνοδεύεται από έναν βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης. Είναι όμως φορές που αντί για αυτή τη ζεστή αγκαλιά που περιμένουμε από το σπίτι μας νιώθουμε μια ανεξήγητη ένταση να πλανάται στην ατμόσφαιρα. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες να χάνεται η ισορροπία στον χώρο και το σπίτι να καταλήγει να δείχνει κάπως αφιλόξενο ή υπερβολικά στημένο. Το μυστικό κρύβεται στις λεπτομέρειες που συχνά παραβλέπουμε μέσα στη ρουτίνα μας και η αλήθεια είναι πως μερικές μικρές διορθώσεις αρκούν για να επαναφέρουμε τη σωστή ενέργεια στις γωνιές μας.

Η παγίδα της οπτικής φασαρίας

Το βλέμμα μας χρειάζεται σημεία για να ξεκουράζεται και όταν κάθε διαθέσιμη επιφάνεια είναι καλυμμένη με αντικείμενα δημιουργείται ένας θόρυβος που μεταφράζεται σε εσωτερικό άγχος. Δεν μιλάμε για τη φυσιολογική ζωή ενός σπιτιού αλλά για εκείνη τη συσσώρευση πραγμάτων που δεν έχουν πια λόγο ύπαρξης πάνω στο τραπέζι ή στον πάγκο της κουζίνας. Επιλέγοντας να κρατήσουμε μόνο τα απαραίτητα και τα πραγματικά όμορφα δίνουμε στον χώρο την ευκαιρία να αναπνεύσει και μαζί του αναπνέουμε κι εμείς καλύτερα.

Δωμάτια με ξεκάθαρη ταυτότητα

Ένα συχνό φαινόμενο που προκαλεί αμηχανία είναι όταν οι χώροι μας στερούνται συγκεκριμένου προορισμού. Αν το σαλόνι μοιάζει λίγο με γραφείο και λίγο με αποθήκη παιχνιδιών τότε η αίσθηση της χαλάρωσης πάει περίπατο. Είναι ωφέλιμο να ορίζουμε με σαφήνεια τη χρήση κάθε δωματίου επενδύοντας στη σωστή διαρρύθμιση των επίπλων που προσκαλούν σε συζήτηση ή στην ανάγνωση ενός βιβλίου. Όταν ξέρουμε τι ακριβώς προσφέρει κάθε γωνιά νιώθουμε αυτόματα πιο οικεία μέσα σε αυτήν.

Το σπίτι ως καθρέφτης του εαυτού μας

Πολλές φορές παρασύρουμε από τις αψεγάδιαστες εικόνες που κατακλύζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και προσπαθούμε να αντιγράψουμε ένα στυλ που δεν μας ανήκει. Το αποτέλεσμα είναι ένα σπίτι που μοιάζει με βιτρίνα καταστήματος και στερείται ψυχής. Η πραγματική θαλπωρή έρχεται μέσα από τις προσωπικές μας επιλογές όπως εκείνα τα βιβλία που έχουμε διαβάσει ξανά και ξανά ή τα έργα τέχνης που μας προκαλούν ένα αυθόρμητο χαμόγελο. Η αυθεντικότητα είναι αυτή που κάνει έναν χώρο να δείχνει αληθινά φιλόξενος και ζεστός.

Υλικά που αντέχουν στη ζωή

Η εμμονή με εξαιρετικά ευαίσθητα υφάσματα όπως το μετάξι σε μεγάλες επιφάνειες μπορεί να μετατρέψει την καθημερινότητα σε μια διαρκή πηγή άγχους. Κανείς δεν μπορεί να χαλαρώσει πραγματικά σε έναν καναπέ που απαιτεί χειρουργική προσοχή για να μην λερωθεί ή να μην φθαρεί. Είναι προτιμότερο να κρατάμε τα απαιτητικά υλικά για μικρές διακοσμητικές πινελιές και να επιλέγουμε πιο φιλικά και ανθεκτικά υφάσματα για τα έπιπλα που χρησιμοποιούμε καθημερινά.

Η ελευθερία των κενών επιφανειών

Η υπερβολική παρουσία εύθραυστων διακοσμητικών σε κάθε γωνιά δημιουργεί ένα αίσθημα περιορισμού τόσο σε εμάς όσο και στους καλεσμένους μας. Η αγωνία μήπως σπάσει κάτι ή η δυσκολία να βρεις ένα μέρος για να ακουμπήσεις ένα ποτήρι νερό αφαιρεί πόντους από την άνεση του σπιτιού. Λιγότερα και πιο σταθερά αντικείμενα όπως μερικά κηροπήγια ή αγαπημένα λευκώματα επιτρέπουν στις επιφάνειες να παραμένουν λειτουργικές και τον χώρο να δείχνει πιο συγκροτημένος.

Το σπίτι μας είναι ο δικός μας μικρόκοσμος και αξίζει να τον διαμορφώνουμε με γνώμονα τη δική μας ευεξία και όχι κάποιους αυστηρούς κανόνες διακόσμησης. Με λίγη προσοχή στις καθημερινές μας συνήθειες και μια πιο σκεπτικιστική ματιά απέναντι στις τάσεις μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που μας ηρεμεί πραγματικά.