Πόσο συχνά σκεφτόμαστε την πόλη μας χωρίς αυτοκίνητα; Ίσως ποτέ. Είναι τόσο ενσωματωμένα στην καθημερινότητά μας που μοιάζουν αναπόσπαστο κομμάτι ολόκληρου του τοπίου μιας πόλης. Το άγχος της κίνησης, οι ουρές, η αναζήτηση μιας θέσης να παρπάρουμε… όλα αυτά είναι μια συνήθεια που έχει μεταμορφώσει τις πόλεις μας. Όμως, μία φορά τον χρόνο, σήμερα, μας δίνεται η ευκαιρία να φανταστούμε μια διαφορετική πραγματικότητα: την Παγκόσμια Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα;

Η ιδέα ξεκίνησε στη Γαλλία το 1998, όταν πόλεις όπως το Παρίσι και η Λυών αποφάσισαν να πειραματιστούν, κλείνοντας δρόμους στην κυκλοφορία για μια μέρα. Ο σκοπός δεν ήταν να τιμωρήσουν τους οδηγούς, αλλά να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες για τις επιπτώσεις του αυτοκινήτου στην ποιότητα της ζωής μας: τη μόλυνση του αέρα, τον θόρυβο και τη συχνά χαμένη επαφή με τον δημόσιο χώρο. Η ιδέα γνώρισε μεγάλη επιτυχία και σύντομα, το 2002, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την υιοθέτησε επίσημα, καθιερώνοντας την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας (16-22 Σεπτεμβρίου) με αποκορύφωμα την Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο.

Ποιος είναι ο διπλός στόχος;

Η μέρα αυτή δεν είναι μια επανάσταση ενάντια στους τέσσερις τροχούς, αλλά μια πρόσκληση. Ο στόχος είναι διπλός και ιδιαίτερα σημαντικός. Πρώτον, περιβαλλοντικός: να αναδειχθούν τα οφέλη της μείωσης της χρήσης των αυτοκινήτων, όπως η βελτίωση της ποιότητας του αέρα και ο περιορισμός των εκπομπών που συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή. Δεύτερον, κοινωνικός: να ενθαρρυνθούν οι πολίτες να δοκιμάσουν εναλλακτικούς, βιώσιμους τρόπους μετακίνησης. Το περπάτημα, το ποδήλατο, τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή και ο συνδυασμός τους μάς δίνουν την ευκαιρία να κινούμαστε πιο υγιεινά και οικονομικά. Ταυτόχρονα, μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε ξανά την πόλη μας, να απολαύσουμε την αρχιτεκτονική της, να παρατηρήσουμε τους ανθρώπους και να νιώσουμε ότι ανήκουμε σε μια ζωντανή κοινότητα.

Μια μέρα για να γίνουμε ξανά παιδιά στην πόλη!

Σε πολλές πόλεις του κόσμου, και φυσικά και στην Ελλάδα, η 22η Σεπτεμβρίου γιορτάζεται με πλήθος δράσεων. Δήμοι κλείνουν κεντρικούς δρόμους, οργανώνουν ποδηλατοδρομίες, παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους, ακόμα και συναυλίες. Είναι μια ευκαιρία να βγούμε από τη ρουτίνα μας, να αφήσουμε το κλειδί στο σπίτι και να γίνουμε κι εμείς κομμάτι αυτής της γιορτής.

Αν το σκεφτούμε, η μέρα αυτή είναι σαν ένα παιχνίδι. Ένα πείραμα. Μια μέρα χωρίς αυτοκίνητο. Ποιος ξέρει, ίσως μας αρέσει τόσο πολύ που να την καθιερώσουμε στη ζωή μας και τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου!