Υπάρχουν δεκαετίες που επιστρέφουν διακριτικά. Και υπάρχουν κι εκείνες που μπαίνουν ξανά στη ζωή σου με αυτοπεποίθηση, χωρίς να ρωτήσουν αν είσαι έτοιμη. Τα ’70s ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Μια βόλτα στο Pinterest, λίγο scrolling στο Instagram ή μια επίσκεψη σε εκείνη τη φίλη που «δοκιμάζει πράγματα», αρκούν για να καταλάβεις τι συμβαίνει. Γήινα χρώματα, υλικά που θες να ακουμπήσεις, καμπύλες που μαλακώνουν τον χώρο και μια αίσθηση χαλαρότητας που μοιάζει σχεδόν ανακουφιστική. Όχι, δεν μιλάμε για πιστή αναπαραγωγή της εποχής. Μιλάμε για μια σύγχρονη, πιο ώριμη εκδοχή της ανάγκης μας να νιώθουμε άνετα μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Όταν το σπίτι αποκτά ξανά χαρακτήρα
Τα ’70s δεν είχαν φόβο. Χρώματα, μοτίβα, αντικείμενα με άποψη – όλα συνυπήρχαν χωρίς προσπάθεια και με αρμονία. Και σήμερα, αυτή ακριβώς η ελευθερία επιστρέφει. Μετά από χρόνια minimal χώρων που έμοιαζαν περισσότερο με showroom παρά με σπίτια, κάτι αλλάζει. Θέλουμε ζεστές αποχρώσεις, ώχρα, καφέ, κεραμιδί. Θέλουμε υφάσματα που φαίνονται «δουλεμένα» και όχι άψογα. Θέλουμε βιβλία σε κοινή θέα, φωτιστικά με ιστορία και χαλιά που δεν αγχώνονται αν δεν ταιριάζουν τέλεια. Το σπίτι παύει να προσπαθεί να εντυπωσιάσει και αρχίζει απλώς να λέει ποια είσαι. Και αυτό, μεταξύ μας, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Καμπύλες στα έπιπλα
Οι ευθείες γραμμές κάνουν τη δουλειά τους, αλλά κουράζουν. Οι καμπύλες, αντίθετα, σε χαλαρώνουν χωρίς να το καταλάβεις. Δεν είναι τυχαίο που οι καναπέδες με στρογγυλές πλάτες και τα φωτιστικά με σφαιρικά σχήματα επιστρέφουν δυναμικά. Η αισθητική των ’70s αγαπούσε αυτή τη μαλακή γεωμετρία και σήμερα τη βλέπουμε ξανά, πιο φίνα, πιο ισορροπημένη. Δεν χρειάζεται να ανανεώσεις τα πάντα. Ένα μικρό τραπεζάκι με καμπύλη βάση ή ένα globe φωτιστικό αρκούν για να αλλάξουν την αίσθηση ενός χώρου. Λίγη απαλότητα κάνει θαύματα.
Ένα σπίτι για να ζεις, όχι για να προσέχεις
Κάτι ακόμα που φέρνουν πίσω τα ’70s, και ίσως το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, είναι η έννοια της κοινωνικότητας. Χώροι που δεν φοβούνται τη χρήση, χαμηλοί καναπέδες, χαλιά που μαζεύουν κόσμο και τραπέζια που αντέχουν ένα ποτήρι κρασί χωρίς σουβέρ. Το σπίτι ξαναγίνεται σημείο συνάντησης, όχι βιτρίνα. Θες να κάθεσαι άνετα, να μιλάς, να γελάς, να μην ανησυχείς αν κάτι θα «χαλάσει». Γιατί ο χώρος υπάρχει για να τον ζεις.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στην πραγματικότητα, αυτή η επιστροφή των ’70s δεν είναι απλώς μια τάση, αλλά μια μικρή υπενθύμιση… ότι το σπίτι δεν χρειάζεται να είναι τέλειο, αλλά φιλόξενο. Να σε ηρεμεί, να σε χωράει, να σε στηρίζει στις καλές και στις αδέξιες μέρες. Με ζεστές υφές, γήινα χρώματα και έπιπλα που σε καλούν να καθίσεις, δημιουργείς έναν χώρο που δεν αποδεικνύει τίποτα. Απλώς είναι εκεί για σένα. Και, τελικά, αυτό είναι το πιο ωραίο statement που μπορεί να κάνει ένα σπίτι.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα Κατσαρού και λάτρης της γραφής. Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης, και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σας. Είστε έτοιμοι για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply