Κάποια στιγμή το καταλαβαίνεις χωρίς να στο πει κανείς. Δεν είσαι απλώς φίλος αλλά ούτε και κάτι παραπάνω. Είσαι κάπου στη μέση, σε μια γκρίζα ζώνη που δεν κάνει θόρυβο αλλά σου τρώει ενέργεια. Το μήνυμα που περιμένεις λίγο παραπάνω. Η αγκαλιά που είναι σωστή αλλά όχι όπως τη φαντάζεσαι. Το friend zone δεν είναι δράμα ούτε ταμπέλα ντροπής. Είναι μια κατάσταση. Και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πώς κατέληξες εκεί αλλά τι σκοπεύεις να κάνεις τώρα.
Γιατί μένεις ενώ δεν σου αρκεί
Οι περισσότερες ιστορίες friend zone δεν ξεκινούν με κακή πρόθεση. Ξεκινούν με οικειότητα, με γέλια, με ασφάλεια. Γίνεσαι ο άνθρωπος που είναι πάντα εκεί, που ακούει, που καταλαβαίνει, που δεν πιέζει. Κάπου εκεί όμως χάνεται η έλξη. Όχι επειδή δεν αξίζεις αλλά επειδή η επιθυμία δεν γεννιέται από τη διαθεσιμότητα. Πολλοί μένουν γιατί φοβούνται να μιλήσουν. Σκέφτονται ότι αν δείξουν τι θέλουν, θα χαλάσει η σχέση. Έτσι προτιμούν να σωπάσουν και να ελπίζουν. Η ελπίδα όμως χωρίς πράξεις δεν είναι ρομαντική. Είναι εξαντλητική.
Το αθόρυβο κόστος του να μην αλλάζεις τίποτα
Απ’ έξω φαίνεται ήρεμο. Μέσα σου όμως αρχίζει μια μικρή φθορά. Μαθαίνεις να μειώνεις τις ανάγκες σου. Να λες στον εαυτό σου ότι υπερβάλλει. Να ζηλεύεις χωρίς δικαίωμα και να θυμώνεις χωρίς λόγο. Όχι γιατί είσαι κακός άνθρωπος αλλά γιατί δεν είσαι ειλικρινής με σένα. Το friend zone γίνεται βαρύ όταν αντικαθιστάς την αλήθεια με το ίσως. Όταν περιμένεις κάτι που δεν σου έχει υποσχεθεί κανείς. Κανείς δεν σου χρωστάει έρωτα. Αλλά κι εσύ δεν χρωστάς αντοχή σε κάτι που σε κρατά στάσιμο.
Η πιο καθαρή κίνηση είναι η καθαρή κουβέντα
Η ωριμότητα δεν φαίνεται στο να αντέχεις αλλά στο να μιλάς. Να πεις τι νιώθεις χωρίς πίεση και χωρίς σενάρια. Όχι για να πάρεις αυτό που θέλεις αλλά για να σταματήσεις να μαντεύεις. Αν υπάρξει ανταπόκριση, αλλάζει η δυναμική. Αν όχι, κερδίζεις κάτι πολύ σημαντικό. Την αλήθεια. Και αν καταλάβεις ότι δεν μπορείς να μείνεις απλώς φίλος, τότε η απόσταση δεν είναι τιμωρία. Είναι αυτοφροντίδα. Η αυτοεκτίμηση δεν φαίνεται όταν σε διαλέγουν. Φαίνεται όταν φεύγεις από κάτι που δεν σε χωρά όπως χρειάζεσαι.
Δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση για όλους. Υπάρχει όμως μια ερώτηση που ξεκαθαρίζει τα πάντα. Αυτό που ζω με εξελίσσει ή με κρατά ακίνητο. Το friend zone δεν είναι ήττα. Είναι σήμα ότι κάτι μέσα σου ζητά περισσότερη αλήθεια και λιγότερη αναμονή. Είτε μιλήσεις είτε φύγεις, το σημαντικό είναι να μη χαθείς προσπαθώντας να χωρέσεις σε ρόλο που δεν είναι δικός σου. Οι σχέσεις δεν χτίζονται μόνο με υπομονή. Χτίζονται με θάρρος. Και όσο άβολο κι αν είναι, πάντα σε βγάζει σε πιο καθαρό δρόμο από τη σιωπή.

Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα Κατσαρού και λάτρης της γραφής. Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης, και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σας. Είστε έτοιμοι για αυτό το ταξίδι;


Leave a Reply