Υπάρχει μια κουβέντα που φουντώνει τελευταία για τη «νέα αρρενωπότητα» και, όσο κι αν θες να το αποφύγεις, κάποια στιγμή σε αναγκάζει να σταθείς λίγο και να παρατηρήσεις τι πραγματικά συμβαίνει. Η αλήθεια είναι πως οι σημερινοί 20άρηδες και οι 50άρηδες μοιάζουν να ανήκουν σε… διαφορετικούς πλανήτες. Όχι απλώς σε διαφορετικές γενιές.
Οι νεότεροι άντρες, η περίφημη Gen Z, μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον απόλυτης διαφάνειας, ή μάλλον, απόλυτης έκθεσης. Οι παλιότεροι της Gen X, αντίθετα, μεγάλωσαν στο σκοτάδι. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κανείς δεν τους φωτογράφιζε, κανείς δεν τους έκρινε online, κανείς δεν έβλεπε τι έκαναν μετά το σχολείο. Έπρεπε απλώς… να τα βγάλουν πέρα.
Και ξάφνου εμφανίζεται η μαρτυρία μιας γυναίκας που ζει το θέμα από πρώτο χέρι, μια σεξεργάτρια γύρω στα 35, που έχει δει πολλούς 50άρηδες και αρκετούς 20άρηδες από πολύ κοντά, τόσο κοντά που μπορείς να σκεφτείς ότι ξέρει καλύτερα από όλους μας τις διαφορές.
Ο άντρας που ξέρει τι θέλει και ο άντρας που χρειάζεται χειροκρότημα
Η ίδια περιγράφει έναν πελάτη 52 ετών. Οικονομικά άνετος, σταθερός, με μια ηρεμία που σε αποσυντονίζει ευχάριστα. Ξέρει τι του αρέσει, το λέει καθαρά, δεν ζητάει επιβεβαίωση κάθε πέντε λεπτά. Είναι παρών. Ουσιαστικά παρών.
Και μετά, λίγες μέρες αργότερα, ένας 26χρονος. Μορφωμένος, καλοπληρωμένος, εμφανίσιμος. Και παγωμένος. Ένα παιδί που ρωτάει αδιάκοπα «σου αρέσει; είσαι εντάξει; είναι αυτό καλό;». Μέχρι που η ίδια συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να αφεθεί ούτε δευτερόλεπτο στη στιγμή, γιατί εκείνος δεν ήταν με εκείνη. Ήταν με τον εαυτό του, ή μάλλον, με την εικόνα του. Την επίδοσή του. Τον… αόρατο κριτή που του βάζει βαθμούς.
Και φυσικά δεν είναι ο μόνος. Ξαναβρίσκει την ίδια νευρικότητα σε έναν 24χρονο. Που μοιάζει να «σκηνοθετεί» κάθε του κίνηση σαν να πρόκειται να ανέβει στο Instagram. Το αν κάτι αισθάνεται καλά δεν τον ενδιαφέρει τόσο όσο το αν δείχνει καλά. Ένα σεξ που γίνεται performance. Μια στιγμή οικειότητας που μοιάζει περισσότερο με audition.
Gen Z: Η γενιά που μεγάλωσε μπροστά σε μια κάμερα
Από μικροί, οι σημερινοί 20άρηδες μπαίνουν σε έναν κόσμο όπου το φως των ring lights θεωρείται φυσικό φως. Όπου ένα πρωινό skincare routine μπορεί να γίνει viral, όπου το τι πιστεύουν οι άλλοι γι’ αυτούς μετριέται με followers και reactions. Αν δεν υπάρχει κοινό, υπάρχει κενό. Και πώς να μην επηρεαστεί η εικόνα που έχουν για την αρρενωπότητα; Το αν αξίζουν, αν είναι αρκετοί, αν είναι «καλοί». Όλα μοιάζουν να κρίνονται από έξω προς τα μέσα.
Gen X: η γενιά της ιδιωτικότητας (και της ηρεμίας)
Οι 50άρηδες από την άλλη, είχαν την πολυτέλεια, πλέον είναι πολυτέλεια, να μεγαλώσουν χωρίς κοινό. Κανείς δεν τους κατέγραφε. Κανείς δεν τους βαθμολογούσε. Έμαθαν να είναι αυτάρκεις γιατί δεν υπήρχε κανένας να τους δώσει επιβεβαίωση. Ίσως γι’ αυτό, όταν βρίσκονται μπροστά σε μια γυναίκα, ξέρουν να χαλαρώνουν. Να μην παίζουν ρόλους. Να είναι πραγματικοί. Και, κυρίως, να μην χρειάζονται σχόλια, likes ή ενθάρρυνση για να νιώσουν ότι είναι αρκετοί.
Κι όμως… η εξάντληση φαίνεται ήδη
Βέβαια, το πιο ενδιαφέρον, και το πιο ανθρώπινο, είναι αυτό που παρατηρεί στο τέλος: πως πολλοί νεότεροι άντρες δείχνουν ήδη κουρασμένοι. Συγγνώμες για «μη τέλεια» στιγμή. Άγχος για το πώς φάνηκαν. Μια εξουθενωτική ανάγκη για επικύρωση που κάποια στιγμή μοιάζει να τους λυγίζει.
Ίσως είναι και η ευκαιρία τους. Ίσως το σημείο απ’ όπου ξεκινά η αλλαγή. Το σημείο όπου καταλαβαίνουν αυτό που οι μεγαλύτεροι έμαθαν χωρίς να το συνειδητοποιήσουν ποτέ, ότι η αυθεντικότητα εμφανίζεται μόνο όταν δεν υπάρχει κοινό.
Και τελικά, αν δεν μπορεί ένας άντρας να είναι ειλικρινά ο εαυτός του μπροστά σε μια γυναίκα που πληρώνει για να τον δεχτεί όπως ακριβώς είναι… πού θα μπορέσει;
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα Κατσαρού και λάτρης της γραφής. Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης, και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σας. Είστε έτοιμοι για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply