Πολλές φορές μπαίνεις στο σπίτι και νιώθεις πως μπαίνεις σε έναν ξένο χώρο. Κοιτάς γύρω σου και βλέπεις αντικείμενα που κάποτε διάλεξες με ενθουσιασμό αλλά τώρα μοιάζουν με σκηνικά που έχεις βαρεθεί. Δεν φταίει η διακόσμηση και σίγουρα δεν φταίνε οι τοίχοι. Απλώς εσύ έχεις προχωρήσει και το σπίτι σου έμεινε πίσω να φυλάει αναμνήσεις και συνήθειες που δεν σε εκφράζουν πια. Η αλήθεια είναι πως η σχέση μας με τον χώρο που ζούμε είναι σαν κάθε άλλη σχέση στη ζωή μας. Αν την αφήσεις στην τύχη της θα βαλτώσει και αν την πιέσεις με μεγαλεπήβολα πλάνα ανακαίνισης μάλλον θα κουραστείς πριν καν ξεκινήσεις. Το μυστικό κρύβεται στην παρατήρηση και σε εκείνες τις μικρές μετακινήσεις που δεν απαιτούν καθόλου χρήματα αλλά συνειδητότητα και παρατηρητικότητα.

Η παγίδα της οπτικής φασαρίας

Συχνά μπερδεύουμε την τάξη με την ηρεμία ενώ στην πραγματικότητα αυτό που μας πνίγει είναι το οπτικό βάρος. Έχουμε μάθει να συσσωρεύουμε μικροπράγματα πάνω σε πάγκους και ράφια με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα μας φανούν χρήσιμα ή επειδή λυπόμαστε να τα αποχωριστούμε. Αν όμως σταματήσεις για ένα λεπτό και κοιτάξεις το δωμάτιο με το βλέμμα ενός επισκέπτη θα δεις πως οι επιφάνειες που έχουν χάσει τη λειτουργία τους σου κλέβουν ενέργεια. Δεν χρειάζεται να γίνουμε οπαδοί του ακραίου μινιμαλισμού ούτε να ζήσουμε σε ένα άδειο κουτί. Χρειάζεται όμως να αφήσουμε τον χώρο να αναπνεύσει. Όταν αφαιρείς ό,τι δεν χρησιμοποιείς και ό,τι δεν σου προκαλεί πλέον χαμόγελο το σπίτι σταματά να σου θυμίζει εκκρεμότητες και αρχίζει να σε υποδέχεται.

Η γοητεία των μικρών μετατοπίσεων

Μερικές φορές η λύση δεν βρίσκεται σε ένα καινούριο έπιπλο αλλά στη νέα θέση ενός παλιού. Υπάρχει κάτι σχεδόν ανακουφιστικό στο να μετακινείς μια πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο ή να αλλάζεις τη γωνία ενός φωτιστικού. Αυτές οι μικρές γεωγραφικές αλλαγές μέσα στο ίδιο το διαμέρισμα σου δίνουν την αίσθηση του καινούριου χωρίς να έχεις ξοδέψει ούτε ένα ευρώ. Δοκίμασε να σπάσεις τη ρουτίνα σου και να χρησιμοποιήσεις εκείνο το δωμάτιο που έχει καταλήξει να είναι απλώς ένας διάδρομος για το επόμενο. Πιες τον καφέ σου σε μια γωνιά που συνήθως αγνοείς και θα δεις πως το σπίτι σου έχει ακόμα πολλές ιστορίες να σου διηγηθεί αρκεί να αλλάξεις οπτική γωνία. Τα αντικείμενα που αγαπάμε αποκτούν νέα ζωή όταν αλλάζει το φως που πέφτει πάνω τους ή τα δωμάτια στα οποία κατοικούν.

Από τη βιτρίνα στην αληθινή ζωή

Ένα σπίτι δεν είναι έκθεση επίπλων και σίγουρα δεν είναι ο προθάλαμος για μια φωτογράφιση σε περιοδικό. Είναι ο μάρτυρας των στιγμών μας και ο καθρέφτης της προσωπικότητάς μας. Οι φωτογραφίες που είναι ατάκτως ερριμμένες και τα μικρά ενθύμια από ταξίδια δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά σημεία αναφοράς που μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Όταν γεμίζουμε τον χώρο με ανθρώπους και γέλια τότε οι τοίχοι αποκτούν βάθος. Το ζητούμενο δεν είναι η τελειότητα αλλά η αυθεντικότητα. Ένα σπίτι αγαπιέται όταν αντανακλά τη ζωή σου όπως είναι σήμερα με τις ατέλειές της και τις όμορφες γωνιές της και όχι όπως θα ήθελες να φαίνεται στους άλλους.

Η καθημερινή φροντίδα ως πράξη καλοσύνης

Αντί να βλέπεις το σπίτι σου σαν ένα ατελείωτο project που πρέπει να ολοκληρωθεί ξεκίνα να το βλέπεις με καλοσύνη. Λίγα λουλούδια σε ένα βάζο ή η εκκαθάριση μιας επιφάνειας από περιττά χαρτιά μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη τη διάθεσή σου. Επένδυσε σε μικρές καθημερινές απολαύσεις και δώσε σημασία σε αυτά που ήδη έχεις και σου αρέσουν. Η σχέση με τον χώρο μας ξαναζεσταίνεται όταν σταματάμε να ζητάμε το περισσότερο και αρχίζουμε να εκτιμούμε το υπάρχον. Στο τέλος της ημέρας το σπίτι μας είναι το καταφύγιό μας και του αξίζει να είναι τόσο ζωντανό και εξελισσόμενο όσο είμαστε και εμείς.

Leave a Reply

Your email address will not be published.