Ένα like, μια καρδούλα σε story που δεν είχε καν λόγο ύπαρξης, ένα emoji που δεν μπήκε τυχαία και ένα σχόλιο που σηκώνει φρύδι. Κάπως έτσι ξεκινάει το digital δράμα της εποχής μας. Όχι με καβγάδες και φωνές, αλλά με αθόρυβες ειδοποιήσεις και ύποπτες αλληλεπιδράσεις. Και πριν το καταλάβεις, η σχέση έχει αρχίσει να ξηλώνεται από μέσα.
Την ατάκα-μαχαιριά την άκουσα πρόσφατα στο γυμναστήριο από εκπροσώπους της Gen Z: «Like σε story άλλης; Αυτό είναι κέρατο». Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς αμφιβολία. Εμείς οι millennials, λίγο πιο ταλαιπωρημένοι από τη ζωή και τα πρώτα social media, κοιταχτήκαμε συνωμοτικά. Θυμηθήκαμε την εποχή που το Facebook έκανε δημόσιο ποιος έκανε like πού, ποιος πρόσθεσε ποια και ποιος σχολίασε τι. Κι όμως, στο τέλος συμφωνήσαμε όλοι σε κάτι βασικό, την καρδούλα σου, όπως και την υπογραφή σου, δεν την αφήνεις όπου να ’ναι.
Δεν πέρασαν πολλές μέρες και ήρθε η επιστήμη να μας κάνει νεύμα επιβεβαίωσης. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Marital and Family Therapy έβαλε στο μικροσκόπιο τη σχέση των social media με τις συναισθηματικές απιστίες. Το συμπέρασμα; Η ψηφιακή ζωή των συντρόφων μπορεί να γεννήσει ζήλεια, καχυποψία και, τελικά, να δηλητηριάσει τη σχέση. Όχι με κάτι θεαματικό, αλλά με μικρά, επαναλαμβανόμενα ψηφιακά «τσιμπήματα».
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στον Καναδά και διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια. Εξετάστηκαν 322 νέοι ενήλικες ηλικίας 18 έως 29 ετών, μέσα από ερωτηματολόγια που αφορούσαν τη ζήλεια που προκαλείται από τα social media, την παρακολούθηση της online δραστηριότητας του συντρόφου, τον τύπο προσκόλλησης και, φυσικά, την ικανοποίηση από τη σχέση. Τα ευρήματα ήταν λιγότερο αθώα απ’ όσο θα θέλαμε.
Μέσα σε έναν χρόνο, η ζήλεια που γεννιέται από την ψηφιακή παρουσία του άλλου μπορεί να έχει κάνει σοβαρή ζημιά. Και όχι επειδή κάποιος κουράστηκε να ελέγχει. Αλλά επειδή αυτό που βλέπει –ή νομίζει ότι βλέπει– τρυπώνει στο μυαλό και αλλοιώνει το συναίσθημα. Ένα like γίνεται υπόνοια, ένα emoji γίνεται σενάριο και ένα story μετατρέπεται σε αφορμή εσωτερικής ανάκρισης.
Κάπως έτσι, πολλοί σύντροφοι μεταμορφώνονται σε παθιασμένους ντετέκτιβ. Παρακολουθούν λίστες φίλων, μετράνε καρδούλες, θυμούνται usernames και αναλύουν σχόλια με προσήλωση που θα ζήλευε και ο Πουαρό. Το πρόβλημα όμως δεν είναι ο έλεγχος. Είναι η ζήλεια που γεννιέται και σιγά-σιγά ροκανίζει την εμπιστοσύνη.
Το πιο ενδιαφέρον; Η έρευνα έδειξε ότι δεν φταίνε τόσο τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Σε αντίθεση με παλαιότερες μελέτες, ο τύπος προσκόλλησης δεν έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο βασικός ένοχος ήταν το ίδιο το περιεχόμενο στα social media: οι εικόνες, οι αλληλεπιδράσεις και η αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου, χωρίς να μπορείς να το ελέγξεις.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα Κατσαρού και λάτρης της γραφής. Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης, και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σας. Είστε έτοιμοι για αυτό το ταξίδι;