Κοίτα λίγο τη φωτογραφία του παιδιού σου, του ανιψιού σου, του βαφτιστηριού σου ή τέλος πάντων του πιο κοντινού πιτσιρικά της ζωής σου. Παρατήρησε πως του συμπεριφέρονται οι μεγάλοι, πως τον αντιμετωπίζουν, πόσο ανίκανο το θεωρούν.

Είμαστε μια παράλογη κοινωνία. Από τη μία απαιτούμε τα παιδιά μας να γίνουν μεγάλοι επιστήμονες και τους γεμίζουμε την ημέρα τους με διάφορα μαθήματα και δραστηριότητες έτσι ώστε να καλύψουμε τα δικά μας απωθημένα πιέζοντας τα αφόρητα, και από την άλλη τα θεωρούμε εντελώς ανίκανα να εκτελέσουν βασικές ανθρώπινες δραστηριότητες χωρίς την συνδρομή μας.

Από την μία, δηλαδή, θεωρούμε δεδομένο ότι ένας πιτσιρικάς 11 ετών πρέπει να ξέρει καλύτερη Γεωγραφία από έναν μέσο ενήλικα αλλά από την άλλη, για κανέναν λόγο, δεν του επιτρέπουμε να τηγανίσει πατάτες ή να αναλάβει να ζεστάνει το γάλα του.

Ο εντεκάχρονος σήμερα είναι φυσικό να μιλάει Αγγλικά επιπέδου εκφωνητή του BBC, αλλά να πάει στο φροντιστήριο μόνος του, ούτε λόγος.

Σε μια κοινωνία λοιπόν που θεωρεί τα παιδιά ανίκανους επιστήμονες, μια σχολική θεατρική ομάδα (Δημοτικού) αποφάσισε να βάλει τα γυαλιά σε όλους εμάς τους μεγάλους.

Ένα πρωί η Δήμητρα Φουντούκη που ασχολείται επαγγελματικά με το παιδικό θέατρο αποφάσισε ότι θέλει να βοηθήσει (αφιλοκερδώς) τα παιδιά της γειτονιάς της. Πήγε λοιπόν στο 93ο κ 95ο Δημοτικό Σχολείο στην περιοχή του Νέου Κόσμου όπου ζει και προσφέρθηκε εθελοντικά να ανεβάσει μια παιδική  παράσταση.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τη “Λυσιστράτη”, ο σύλλογος γονέων σήκωσε τα μανίκια και το περασμένο Σάββατο ανέβηκε η παράσταση.  Το θέαμα ήταν εντυπωσιακό, τα παιδιά, υπό την καθοδήγηση της Δήμητρας, έλαμπαν και όλοι οι γονείς και φίλοι καμάρωναν τις δυνατότητες των τόσο υποτιμημένων παιδιών τους. Εγώ όμως καμάρωνα και κάτι ακόμα, η διευθύντρια του σχολείου που όλοι στη γειτονιά έχει να πει για την εργατικότητα και την προσφορά της δεν καθόταν στην πρώτη γραμμή των καθισμάτων, ανέβηκε και παρακολούθησε την παράσταση από τον ήσυχο εξώστη, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές της ζωής της.

Ιδού και το πρόγραμμα της παράστασης: programma lisistratis

Και επειδή αγαπητέ γονέα, το μήνυμα δεν το πήρες, και θα συνεχίσεις να θεωρείς την μικρή διάνοια που έχεις στο σπίτι σου ανίκανο για πολλά σου αφιερώνω αυτό το τραγουδάκι:

Οι συντελεστές της παράστασης ήταν:

93ο & 95ο Δημοτικό Αθηνών

ΔΙΑΣΚΕΥΗ – ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ – ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ:
ΔΗΜΗΤΡΑ ΦΟΥΝΤΟΥΚΗ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ
ΣΚΗΝΙΚΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΡΜΑΝΗΣ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΛΑΜΠΡΟΥ

Λυσιστράτη: Αριστέα Μπράχο
Αριστοφάνης: Σπύρος Ντόζες
Κλεονίκη: Άννα Καλογιάννη
Πρόβουλος: Ανδρέας Πράσινος
Λαμπιτώ: Στέλλα Χρυστομόγλου
Κορίνθια: Ηλιάννα Σουριάλ
Μυρρίνη: Αλεξία Κλόκα
Φίλες Μυρρίνης: Μαρίνα Μπέλτσιου, Λουκία Ντόζε
Γρία: Νικολέτα Κουφογιάννη
Κινησίας: Ηλίας Λαχανάς
Γέροντας Α’: Μιχάλης Παπανδρέου
Γέροντας Β’: Ιωάννα Σουριάλ
Γέροντας Γ’: Γρηγόρης Βάσος
Γέροντας Δ’: Νικόλας Τσαγκαρόπουλος
Γέροντας Ε’: Αλέξανδρος Πράσινος
Γυναίκα Α’: Αρετή Κλεισιάρη
Γυναίκα Β’: Ρέα Άγκο
Γυναίκα Γ’: Χριστίνα Λούτσκα
Γυναίκα Δ’: Αθηνά Σουριάλ
Γυναίκα Ε’: Κρυσταλία Παπαδάκη
Γυναίκα ΣΤ’: Δέσποινα Παπανδρέου
Γυναίκα Ζ’: Νόρα Αμπτέλ Ραχήλ
Κήρυκας: Έζρα Γερμάνης
Πρύτανης: Γκλέντι Μπράχο

Παιδιά:
Δέσποινα Μπανιτσιώτη
Δανάη Μητσιάνη
Γαρυφαλιά Οικονόμου
Ραφαέλ Κοσενάι
Αρμάντο Σόκα
Ιωάννης Τσαγκαρόπουλος
Μαριάννα Νόνη
Γιώργος-Σπύρος Μπάμπος
Λάουρα Γκεμπαλάι
Ηλέκτρα Φραγκάκη
Στέλιος Λάλος
Ιωσήφ Αμπντέλ Ραχήλ
Ντανιέλλα Μεσίνι
Μιχαέλα Μακρή
Αμάντα Δέδη
Ζωή Χρήστου

8 Σχόλια

  1. DinaC.

    Tα άρθρα σου είναι τροφή για σκέψη! Μακάρι οι “μεγάλοι” να παραδειγματιζόμασταν από τα παιδιά και μακάρι να υπάρχουν πάντα άνθρωποι να τα ενθαρρύνουν προς τέτοιες δραστηριότητες!! Συγχαρητήρια!

  2. Κώστας

    Στα τριάντα σου
    δεν κρατιόσουνα
    για άνετος μου περνιόσουνα
    τώρα στα σαρανταπέντε
    πατριάρχης το `χεις δει

    Ούτε ειλικρινής
    ούτε ανθρωπιστής
    σαν ξοφλημένος αγωνιστής
    που φοβάται το παιχνίδι
    και το παίζει δικαστής

    Τι καρνάβαλος
    τι κανίβαλος
    εγώ ο δικός σου αντίλαλος
    πως θα γίνω σχεδιάζεις
    μα απ’ τη μύτη θα σου βγει

    Γι’ αυτό μη μιλάς
    και μη μου κολλάς
    για να το παίζεις χαζομπαμπάς
    αν ζητάς κολλητιλίκια
    μάθε να μη μου τη σπας

  3. Μαρία

    κ. Κυριακόπουλε καλημέρα σας….

    Διάβασα το άρθρο σας και συμφωνώ απόλυτα, τα ίδια κάνω και εγώ ως μαμά από φόβο.

    Το ξέρω ότι είναι λάθος αλλά o φόβος είναι μεγάλος, σας ευχαριστούμε που γράψατε για τα παιδιά μας και αν κάποιοι ενοχλήθηκαν μην δίνετε σημασία. Στη γειτονιά ξέρουμε ποιος είναι ο πρόεδρος του Πρωτέα και τι έχει κάνει και ποια είναι η κάθε κυρία….

  4. Mikros Prigkipas

    Κυριακόπουλε κράτα γερά.

    Όσο πιο πολλά κάνεις για τη γειτονιά τόσο περισσότερο θα ενοχλείς! Μην δίνεις σημασία, 3 χρόνια τώρα μας κάνετε περήφανους όλους, το έργο σας είναι λαμπρό παράδειγμα για τα παιδιά μας. Το κείμενο σου είναι εξαιρετικό και μας δείχνει ότι υπάρχουν και άνθρωποι που σκέπτονται…

    Η επίθεση δεν έχει να κάνει με το κείμενο σου άλλα ενοχλούν οπαδούς συγκεκριμένης ακραίας οργάνωσης….

  5. Καφετζή Μαρία

    Αγαπητέ κύριε Κυριακόπουλε,
    με αφορμή το κείμενο που δημοσιεύσατε και με το δικαίωμα της ιδιότητάς μου,ως ”καταπιεστική ” και ”κομπλεξική” μητέρα ενός απο τα ”υποτιμημένα” παιδιά της συγκεκριμένης παράστασης αλλα και ως μητέρα γενικότερα, θα ήθελα να σχολιάσω τα δικά σας ”αφελή” και ”άστοχα” σχόλιά !
    Πρώτα απ΄όλα λοιπόν να σας ενημερώσω οτι δεν είστε σε θέση να γνωρίζετε πόσες ατελείωτες ὠρες προβών χρειάστηκαν για να βγέι η παράσταση ούτε πόσος χρόνος και κόπος ξοδεύτηκε απο τους γονείς για να βοηθήσουν και να στηρίξουν τα παιδιά τους!Δεύτερον, για τη ”παράλογη”κοινωνία στην οποία αναφέρεστε αποκλειστικόι υπευθυνοι, είναι η πολιτεία,το πολιτικό και εκπαιδευτικό συστημα και ”ουχί” οι γονείς! δεν θέλω εγώ το παιδί μου να γνωρίζει το πυθαγόρειο θεώρημα και τη θεωρία της σχετικότητας στη πρώτη η στη δευτέρα δημοτικού,ούτε ούτε έχουμε αξιώσεις Αινστάιν! όπως εσείς τις παρουσιάζετε! Δυστυχώς όμως αυτά τα βιβλία μας φέρνουν στο σπιτι και πάνω σε αυτά τα βιβλία πρέπει να δουλέψουμε και να βοηθήσουμε τα παιδιά μας,ή να τα αφήσουμε να πάνε αδιάβαστα στο σχολείο για να μη φανούμε στα δικά σας μάτια ”κομπλεξικές” μάνες που φορτώνουμε τα ”απωθημένα” μας στα παιδιά μας!
    Τρίτον σε αυτη τη σάπια κοινωνία που ζούμε ”ημείς και όχι ”υμείς ” μάλλον….,οι κίνδυνοι που καραδοκούν σε κάθε βήμα και κάθε ανάσα των παιδιών μας (ναρκωτικά,απαγωγές,αφαίρεση οργανων,κυκλώματα πορνείας,παιδεραστές,κλέφτες,ατυχήματα )και ενα σωρό άλλα,δεν επιτρέπουν σε κανένα ΝΟΗΜΩΝ και κανενα ΕΥΣΥΝΗΔΕΙΤΟ γονέα να έχει εμπιστοσύνη όχι στο παιδί του αλλά σε όλη τη σαπίλα που μας έχει περικυκλώσει. προφανος όμως εσείς η ζείτε σε κάποιον ιδανικό κόσμο η απλά δεν ειστε ΓΟΝΙΟΣ!. Οι περισσότεροι απο εμάς μεγαλώσαμε σε μια πιο ασφαλή κοινωνία,παίζοντας σε αλάνες όλη μέρα και σε σπίτια που όλοι γνωρίζαμε ο ένας τον άλλο και τα βράδια αφήναμε τις πόρτες των αυλών μας ξεκλείδωτες.Αν μου πείτε οτι στο παραπάνω κείμενο δεν έχετε άγνωστες λέξεις τότε κι εγώ θα δεχτώ τα σχόλιά σας!Οσον αφορά στις καθημερινες δραστηριότητες στις οποίες αναφέρεστε ποιός θα με κατηγορήσει που δεν θέλω να ζεματίσω το παιδί μου με καυτό λαδι,που δεν θέλω να κόψει τα χέρια του, η να τσακιστεί πέφτοντας απο μια σκάλα,απλά για να με βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού,που δεν είναι αρμοδιότητά του;;! ο ελεύθερος χρόνος των τόσο καταπιεσμενων και υποτιμημένων παιδιών μας είναι τόσο λίγος που προτιμώ να τον διαθέσει όπως του κάνει κέφι!! σε αντίθετη περίπτωση θα ήμουν η κατάπτιστη,άστοργη και καταπιεστική μητέρα η οποία θέτει και σε αμμεσο κίνδυνο το παιδί της,διότι εάν συμβεί οτιδήποτε θα κατηγορηθώ για εγκληματική αμέλεια ανηλίκου!
    Τέλος όσον αφορά στην αξιότιμη διευθύντρια του δημοτικόυ σχολείου για την οποία σαφώς και όλοι αναγνωρίζουμε την αξία της και την προσφορά της, να σας ενημερώσω οτι ο μόνος λόγος που κάθησε στον”ήσυχο” εξώστη,ήταν επειδή δεν υπήρχε κενή θέση στη πρώτη σειρά.επἰσης στον ήσυχο” εξώστη” βρίσκονταν αλλα δεκαπέντε άτομα μεταξύ των οποίων και ο εξίσου άξιος και ικανός υποδιευθυντής πλάι στον οποίο και καθόσασταν!!!
    Ὀσο για τους υπόλοιπους δασκάλους ,να σας ενημερώσω επίσης ,οτι δεν ζήτησαν ούτε αξίωσαν κάποια τιμητική θέση.Τους την προσέφερε ο σύλλογος τιμητικά, όπως άλωστε ορίζουν οι κανόνες ευγενείας, τους οποίους μάλλον και δε γνωρίζετε χάριν στο νεαρό της ηλικίας σας υποθέτω..και φυσικά δεν τους κάνει λιγότερο ικανούς και άξιους να παρευρεθούν στη παράσταση για την οποία ,μας τίμησαν με τη παρουσία τους και θα έπρεπε να τους ευχαριστούν αντί να εισπράτουν αιχμές!!
    κατόπιν όλων αυτών θα σας παρακαλέσω θερμά να ανακαλέσετε άμμεσα το κέιμενο σας και να διορθώσετε τα άκρως άστοχα και προσβλητικά σχόλια σας!
    Μείνετε στο αντικέιμενό σας το οποίο γνωρίζεται καλώς και όταν με το καλό γίνετε ΕΣΕΙΣ γονιός τότε γαλουχήστε το ΔΙΚΟ ΣΑΣ παιδί όπως επιθυμείτε!Μέχρι τότε όμως θα σας συμβούλευα να πράτετε όπως έλεγαν και Αρχαίοι ημών πρόγονοι: .”.μη προτρεχέτω η γλώττα του νωός”διότι εάν ζόυσατε στην αρχαία Αθήνα οι συνέπειες και οι ποινές θα ήτο βαρύτατες,άν γνωρίζετε ιστορία….
    Ευχαριστώ πολύ!

    • Mikros Prigkipas

      Παραληρείς, στο είπε το κόμμα να του επιτεθείς χωρίς λόγο και αιτία ή δεν πέτυχε το παστίτσιο;

      Αν δεν σου αρέσουν αυτά που γράφει μην τα διαβάζεις… Εμείς στον Νέο Κόσμο καμαρώνουμε που είναι πρόεδρος της ομάδας και το κείμενο του είναι εξαιρετικό…

      Πλύνε κανένα πιάτο που θα πιάσεις στο στόμα σου τον Κυριακόπουλο.

      Μακάρι τα παιδιά σου να του έμοιαζαν….

      • Καφετζή Μαρία

        δεν ανηκω σε κανενα κομα απο αυτα που λετε ολοι σας και δεν εβρισα κανενα σας προσωπικα.οποτε δε καταλαβαινω και την επιθεση σας!! ουτε καν τα παιδια σας επιασα στο στομα μου! αντιθετως προσπαθησα να σας υπερασπιστω ολους!! το αν δεν το βλεπετε ειναι δικο σας θεμα.λυπαμαι πολυ!!διαφωνω καθετα με τις αηδιες που λεει και εχω δικαιωμα να το πω!! ουτε τον ξερω προσωπικα ουτε με νοιαζει η δουλεια του ειτε αρνητικα ειτε θετικα!!ειστε ολοι αξιοι της μοιρας σας!!

  6. Σοφία Τσιρώνη-Παπανδρέου

    Κύριε Κυριακόπουλε,εκ μέρους του συλλόγου του 93ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα σχόλια σας.Όντως τα παιδιά μας ”έβαλαν τα γυαλιά”.Σαφώς όπως και οι υπόλοιποι γονείς,έτσι και εγώ,δεν περίμενα αυτή την παράσταση για να καταλάβω οτί τα παιδιά μου είναι ικανά,ούτε θεωρώ τα παιδιά μας υποτιμημένα.Αυτό που κατάλαβα εγώ,είναι πόσο υπερτιμημένοι είμαστε εμείς ως γονείς,φορείς,πρόεδροι και διευθυντές.Γιατί τα παιδιά μας αυτό που μας δίδαξαν είναι η φιλία,η ειρήνη,η ομαδικότητα και όχι η ”μαρκίζα”.Να είστε καλά!