Λίγο πριν ακουστεί το κουδούνι της εξώπορτας οι περισσότερες από εμάς ερχόμαστε αντιμέτωπες με τον ίδιο γνώριμο πανικό. Το βλέμμα σκανάρει το σαλόνι και εντοπίζει με μαθηματική ακρίβεια κάθε ατέλεια, από τα πεταμένα περιοδικά μέχρι τη σκόνη στην τηλεόραση. Η πρώτη σκέψη είναι να ζητήσουμε συγγνώμη για την κατάσταση του χώρου πριν καν προλάβουμε να πούμε καλωσόρισες. Αυτή η πίεση να δείχνουν όλα αψεγάδιαστα πηγάζει από μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη ότι η αξία μας ως νοικοκυρές και ως γυναίκες κρίνεται από την τάξη που επικρατεί στα ράφια μας.
Η απελευθέρωση από το άγχος της κριτικής
Η αλήθεια είναι πως ο φόβος της κρίσης είναι σχεδόν πάντα μια δική μας εσωτερική κατασκευή. Μεγαλώσαμε με πρότυπα περασμένων δεκαετιών που ήθελαν το σπίτι να είναι πάντα στην εντέλεια, έτοιμο για επιθεώρηση. Στην πραγματικότητα όμως οι φίλοι μας δεν έρχονται για να ελέγξουν αν καθαρίσαμε κάτω από το χαλί. Έρχονται γιατί θέλουν να μοιραστούν χρόνο μαζί μας. Όταν προβάλλουμε τις ανασφάλειές μας στους καλεσμένους μας, χάνουμε την ουσία της φιλοξενίας. Αν κάποιος όντως μπει στη διαδικασία να σχολιάσει μια στοίβα με ασιδέρωτα ρούχα, αυτό φανερώνει τη δική του στενότητα και όχι τη δική μας ανεπάρκεια.
Η ουσία βρίσκεται στη ζεστασιά και όχι στη λάμψη
Ένα σπίτι που είναι υπερβολικά τακτοποιημένο μπορεί καμιά φορά να μοιάζει κρύο και αφιλόξενο. Η πραγματική φιλοξενία δεν απαιτεί γενική καθαριότητα αλλά μια βασική αίσθηση άνεσης. Το ζητούμενο είναι να μπορεί ο άλλος να κινηθεί στον χώρο χωρίς να νιώθει ότι θα λερωθεί ή ότι θα χαλάσει τη διακόσμηση. Ένα καθαρό ποτήρι και ένας ελεύθερος καναπές είναι υπεραρκετά. Τα υπόλοιπα στοιχεία της καθημερινότητας, όπως τα παιχνίδια των παιδιών ή ένα μισοτελειωμένο βιβλίο στο τραπεζάκι, είναι απλώς αποδείξεις ότι το σπίτι κατοικείται από ανθρώπους που δημιουργούν και ζουν.
Η ατέλεια ως γέφυρα επικοινωνίας
Όταν σταματάμε να κυνηγάμε την τελειότητα, επιτρέπουμε στους εαυτούς μας και στους γύρω μας να χαλαρώσουν. Το να δείχνεις το σπίτι σου όπως είναι στην πραγματικότητα αποτελεί μια δήλωση αυθεντικότητας. Είναι σαν να λες στους καλεσμένους σου ότι εδώ δεν χρειάζεται να υποδύονται κάποιον ρόλο. Η οικειότητα χτίζεται πάνω στις ατέλειες και στις απρόβλεπτες στιγμές, όχι πάνω στα στημένα σκηνικά. Στο τέλος της βραδιάς κανείς δεν θα θυμάται αν υπήρχε σκόνη στη βιβλιοθήκη, αλλά όλοι θα θυμούνται το γέλιο και τη ζεστασιά της κουβέντας. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να την περνάμε προσπαθώντας να μοιάσουμε σε κατάλογο διακόσμησης.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply