Δεν είναι μια μαγική στιγμή όταν κλείνεις την πόρτα πίσω σου και ξαφνικά όλα ηρεμούν; Είναι τα πρώτα λεπτά που περπατάς στον δρόμο και κανείς δεν φωνάζει «μαμά», κανείς δεν ζητάει νερό και κανείς δεν αναρωτιέται πού κρύφτηκε η καθαρή μπλούζα. Αυτή η σιωπή στην αρχή σε κουφαίνει. Μετά όμως αρχίζεις να παίρνεις ανάσα. Ο χώρος γύρω σου μεγαλώνει και το μόνιμο ραντάρ που έχεις στο κεφάλι σου για να προλαβαίνεις τα πάντα επιτέλους ξεκουράζεται. Αυτό το μικρό διάλειμμα δεν είναι φυγή. Είναι ο τρόπος σου να βρεις ξανά το κέντρο σου.
Το πνευματικό φορτίο που αφήνουμε στο χαλάκι
Ας είμαστε ρεαλίστριες, το να είσαι γονιός είναι η πιο απαιτητική δουλειά του κόσμου και το μυαλό σου δεν σταματά ποτέ να δουλεύει. Σκέφτεσαι το αυριανό φαγητό, το διάβασμα, τον ύπνο και τις χίλιες μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Αυτό το βάρος το κουβαλάς παντού. Όταν λοιπόν επιτρέπεις στον εαυτό σου λίγο χρόνο μόνη, είναι σαν να πατάς το κουμπί της επανεκκίνησης. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι εντυπωσιακό. Ακόμα και ένας καφές σε ένα παγκάκι, κοιτάζοντας απλώς τον κόσμο, βοηθάει τον εγκέφαλο να ηρεμήσει. Οι σκέψεις μπαίνουν σε σειρά και η υπομονή σου, που είχε φτάσει στα όριά της, αρχίζει να γεμίζει ξανά.
Εσύ κάτω από τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας
Πριν γεμίσει η ζωή σου με σχολικές τσάντες και παιδικά τραγούδια, υπήρχε μια γυναίκα με δικά της γούστα και όνειρα. Αυτή η γυναίκα είναι ακόμα εκεί, απλώς μερικές φορές κρύβεται κάτω από τις υποχρεώσεις. Αυτά τα λίγα λεπτά απουσίας από το σπίτι είναι η υπενθύμιση ότι παραμένεις ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Το να διαβάσεις δυο σελίδες από ένα περιοδικό ή να περπατήσεις χωρίς να βιάζεσαι δεν είναι εγωισμός. Είναι ο τρόπος να επιστρέψεις στη βάση σου πιο φωτεινή και με περισσότερη όρεξη. Όταν εσύ είσαι καλά με τον εαυτό σου, όλο το σπίτι λειτουργεί με άλλη αρμονία.
Μια ανάσα που κάνει καλό σε όλους
Το να λείψεις για λίγο κάνει θαύματα και στη σχέση σου με το παιδί. Του δίνεις την ευκαιρία να δει ότι μπορεί να τα καταφέρει και χωρίς εσένα για μερικά λεπτά, αναπτύσσοντας τη δική του αυτονομία. Και το καλύτερο; Η στιγμή της επιστροφής. Οι αγκαλιές έχουν άλλη αξία και οι ιστορίες που θα πείτε είναι πιο ζωντανές. Δεν χρειάζεται να είσαι μια τέλεια μηχανή που είναι πάντα εκεί. Χρειάζεται να είσαι ένας άνθρωπος που αντέχει να προσφέρει αγάπη γιατί ξέρει να φροντίζει και τις δικές του ανάγκες. Αυτή η μικρή απόσταση τελικά δεν σε απομακρύνει, αλλά σε φέρνει πιο κοντά σε όσα αγαπάς.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;
Leave a Reply