Υπάρχει μια παρεξηγημένη αντίληψη ότι για να ζήσει κανείς καλά μέσα στην πόλη χρειάζεται ένα σπίτι φρούριο με ατελείωτα δωμάτια που συνήθως καταλήγουν να μαζεύουν σκόνη. Η πραγματικότητα όμως τρέχει με άλλες ταχύτητες και οι ανάγκες μας πλέον ζητούν ευελιξία και ουσία αντί για περιττούς όγκους. Το στοίχημα του σύγχρονου design είναι να καταφέρει να χωρέσει την ποιότητα ζωής σε χώρους που δεν σε πνίγουν αλλά σε αγκαλιάζουν και αυτό ακριβώς πετυχαίνει η φιλοσοφία των Barespace Architecture. Ο Γιάννης Κανδυλιάρης και η Παρίνα Βασιλοπούλου πήραν την εμπειρία τους από την Αμερική και την εφάρμοσαν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο στην Καλλιθέα αποδεικνύοντας ότι η έξυπνη διαχείριση του χώρου μπορεί να κάνει θαύματα.
Η λογική πίσω από το σύστημα Essential Living Units θυμίζει λίγο τα παιχνίδια που παίζαμε μικρές όπου όλα τα κομμάτια κούμπωναν μεταξύ τους με μαγικό τρόπο. Αντί για τους κλασικούς τοίχους και τις άκαμπτες διαρρυθμίσεις που έχουμε συνηθίσει στα αθηναϊκά διαμερίσματα εδώ έχουμε αυτόνομες μονάδες που περιλαμβάνουν τα πάντα από τον ύπνο μέχρι την αποθήκευση. Είναι εντυπωσιακό πώς ένα κρεβάτι μπορεί να μοιάζει με μια ζεστή φωλιά υπερυψωμένη από το υπόλοιπο δάπεδο δημιουργώντας έναν ξεκάθαρο διαχωρισμό χωρίς να χρειάζεται να χτίσεις μεσοτοιχίες που μικραίνουν το μάτι.
Το μυστικό για να μη νιώθεις ότι ζεις σε ένα κουτί βρίσκεται στις λεπτομέρειες που συχνά προσπερνάμε. Φανταστείτε τεράστιες τζαμαρίες που αφήνουν το φως να μπει παντού κάνοντας το σπίτι να μοιάζει με προέκταση του δρόμου ή του ορίζοντα. Η έμπνευση από τις καμπίνες πρώτης θέσης στα αεροπλάνα ή στα τρένα έφερε μια εργονομία που στην αρχή ίσως ξενίζει αλλά στην πράξη είναι λυτρωτική. Η απουσία περιττών στοιχείων όπως τα χερούλια και η χρήση φυσικών υλικών όπως το ξύλο δίνουν μια αίσθηση ηρεμίας και οικειότητας που λείπει από τα ψυχρά μοντέρνα κτίρια.
Φυσικά ένα μικρό σπίτι δεν σημαίνει απομόνωση και εδώ είναι που το project της οδού Σαπφούς κερδίζει τις εντυπώσεις. Η τεράστια κοινόχρηστη ταράτσα λειτουργεί ως το νέο κέντρο της γειτονιάς μέσα στο ίδιο το κτίριο δίνοντας στους ενοίκους την ευκαιρία να βγουν από τους τέσσερις τοίχους και να κοινωνικοποιηθούν. Είναι μια απάντηση στην απρόσωπη πλευρά της πόλης όπου οι άνθρωποι συχνά δεν γνωρίζουν καν ποιος μένει στο διπλανό διαμέρισμα.
Αυτή η στροφή προς τις μικρο κατοικίες δεν είναι απλώς μια μόδα αλλά μια συνειδητή επιλογή για όσους θέλουν να ζουν την πόλη στο επίκεντρό της χωρίς να θυσιάζουν την αισθητική τους. Είτε πρόκειται για νέους επαγγελματίες είτε για ανθρώπους που απλώς θέλουν να απλοποιήσουν τη ζωή τους η λύση των Barespace Architecture δείχνει ότι το μέλλον της κατοικίας είναι λιτό λειτουργικό και κυρίως ανθρώπινο. Η ευτυχία τελικά δεν κρύβεται στους διαδρόμους αλλά στον τρόπο που επιλέγουμε να αξιοποιούμε κάθε γωνιά της καθημερινότητάς μας.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;