Αν έχεις παιδιά, σίγουρα ξέρεις την παγίδα: να τους τα δίνεις όλα. Και ποιος δε θέλει να βλέπει τα μικρά του χαμογελαστά, χωρίς έγνοιες; Μόνο που υπάρχει ένα μικρό «αλλά» εδώ. Αν το παιδί σου μάθει ότι όλα έρχονται εύκολα και γρήγορα, μεγαλώνει με την ιδέα ότι έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Κι ύστερα, όταν θα βρεθεί στην πραγματική ζωή, θα ψάχνει το fast forward κουμπί και δεν θα το βρίσκει πουθενά.
Όταν η ευκολία γίνεται συνήθεια
Σκέψου το λίγο: ένα παιδί που δεν έχει χρειαστεί ποτέ να περιμένει, θεωρεί δεδομένο ότι όλοι θα είναι στη διάθεσή του. Σχολείο, δουλειά, σχέσεις – περιμένει να του στρώνουν το χαλί. Και όταν αυτό δεν συμβαίνει (που σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει), νιώθει προδομένο. Κι εκεί ξεκινάει η απογοήτευση.
Το μάθημα της αναμονής
Το να μάθει να περιμένει δεν είναι τιμωρία, είναι εκπαίδευση. Ένα παιδί που έχει βάλει στόχο, μαζεύει χαρτζιλίκι, προσπαθεί, ιδρώνει λίγο για κάτι που θέλει, στο τέλος χαίρεται διπλά. Μαθαίνει πως η χαρά είναι πιο γλυκιά όταν έχει προηγηθεί προσπάθεια. Και αυτό είναι ίσως το πιο δυνατό «όπλο» για την ενήλικη ζωή.
Η ενσυναίσθηση δε φυτρώνει μόνη της
Ένα παιδί που παίρνει πάντα την προσοχή, δύσκολα θα μάθει να βλέπει τις ανάγκες των άλλων. Η ενσυναίσθηση καλλιεργείται: με μικρές δουλειές στο σπίτι, με ένα κατοικίδιο, με τη συμμετοχή σε κάτι που ξεφεύγει από τον εαυτό του. Όταν δίνει, όταν φροντίζει, όταν ακούει, καταλαβαίνει ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο «εγώ, εγώ, εγώ».
Τι μπορείς να κάνεις στην πράξη
- Να μιλάς για την ευγνωμοσύνη, ακόμα και για τα μικρά πράγματα.
- Να τους δίνεις ευθύνες που ταιριάζουν στην ηλικία τους.
- Να μην τα γλιτώνεις πάντα από τις συνέπειες.
- Να βάζεις όρια και να τους εξηγείς το «γιατί».
- Να τα αφήνεις να δοκιμάζουν, ακόμα κι αν κάνουν λάθη.
- Να δίνεις το σωστό παράδειγμα με τη δική σου στάση.
- Να συζητάς μαζί τους για συναισθήματα, δικά τους και των άλλων.
Στο τέλος της ημέρας, δεν σημαίνει ότι θα τα μεγαλώσεις με σκληρότητα. Σημαίνει ότι θα τους δείξεις πώς να εκτιμούν. Κι όταν έρθει η ώρα να φύγουν από τη φωλιά, δεν θα κουβαλάνε μόνο απαιτήσεις. Θα έχουν φτερά για να πετάξουν μόνα τους.
Γεια σου φίλη! Είμαι η Μάρθα και αγαπώ καθετί καινούργιο! Παρόλο που ξεκίνησα με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το πάθος μου για τη γραφή με οδήγησε στη Δημοσιογραφία, όπου ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΚΠΑ. Πάντα με γοήτευε ο κόσμος του lifestyle, της μόδας, της ομορφιάς και της διακόσμησης (ζυγός που θέλει αρμονία), και τώρα έχω τη χαρά να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες και σκέψεις μαζί σου. Είσαι έτοιμη για αυτό το ταξίδι;